b5cb4fa3

De NPR 1813

Wed, 12 Jul 2017 17:31:46 GMT

Bij Werkplekadvies073 wordt bij het beoordelen van de kantoor/beeldschermwerkplek onder meer gebruikt gemaakt van de Multidisciplinaire Richtlijn Computerwerk en de meest recente versie van de NPR 1813.

Wat houdt de NPR 1813 in?

De NPR 1813 is een richtlijn voor de toepassing van kantoormeubelen en werkplekaccessoires. En wordt gebruikt als aanvulling op bijvoorbeeld de NEN-1824, de NEN-EN 527-2, NEN-EN1335-2, NEN-EN 163139,

Deze aanvullende richtlijn is gemaakt omdat de lichaamsverhoudingen van de gemiddelde Nederlander (Nederlanders zijn gemiddeld de langste mensen op de wereld!) niet binnen de NEN-normeringen vallen.

In de NPR 1813 zijn werkplekken ingedeeld in relatie tot de activiteiten die er worden verricht.

Er wordt onderscheid gemaakt in de volgende soorten werkplekken

1. persoonsgebonden werkplek,

2. flexibele werkplek (zoals de flexwerkplek, de aanlandwerkplek, en de concentratiewerkplek),

3. vergaderwerkplek

4. loungewerkplek,

5. mobiele werkplek

In de NPR 1813 zijn opgenomen:

· Maatvoering voor bureaustoelen en kantoortafels voor de Nederlands beroepsbevolking

· Antropometrie van volwassen Nederlanders en onderbouwing van de maatvoering

· Werkplekaccessoires

Een voorbeeld van de aanvulling/aanpassing van de NEN-EN 1335-1 die beschreven wordt in de NPR 1813 is dat de bovengrens van de hoogte waarin armleggers verstelbaar moeten zijn met 50 mm is verhoogd van 250 naar 300 mm waardoor deze 94% van de mannelijke populatie dekt i.p.v. slechts 40%.

Een ander voorbeeld is dat de breedte tussen (in breedte verstelbare) armsteunen binnen de NEN-EN 1335-1 níet genormeerd, maar binnen de NPR 1813 wel.

Bij de NPR 1813 wordt ook rekening gehouden met de te verwachte toename van lengte van Nederlanders met ongeveer 1mm per jaar waardoor op termijn de maatvoeringen zullen gaan veranderen.

De NPR 1813 heeft telkens een looptijd van 5 jaar waarna deze weer herzien wordt. De meest recente dateert van 2016.

Gedragsverandering op de werkvloer.

Wed, 09 Nov 2016 17:49:00 GMT

gewoontes, routines, gedragspatronen veranderen

Bij iedereen bestaan bepaalde gewoontes die in de loop der tijd zijn ontstaan. Gewoontes worden ook wel gedragspatronen of routines genoemd. Bepaalde dingen zijn “eigen” geworden, ze horen bij de dagelijkse gang van zaken. Neem bijvoorbeeld het opstaan ’s morgens, de een zal meteen een douche nemen, de andere start met een kop koffie of een ontbijt, een wandeling met de hond, het lezen van het nieuws. Iedereen heeft daar zijn eigen gewoontes, routine, gedrag in.

Ook bij het werk bestaan routines die bij de taken van een bepaalde functie horen; starten met de mails op kantoor, de orderlijsten op volgorde van binnenkomst afhandelen, de gereedschappen tevoorschijn halen, maar ook; beginnen met een kop koffie, proberen als eerste op het werk aanwezig te zijn, en zo zijn er talloze gewoontes die meestal volkomen onbewust gebeuren. De meeste gewoontes zijn natuurlijk prima, ze geven een bepaalde rust, er hoeft niet bij nagedacht te worden waardoor ze geestelijk gezien veel minder vermoeiend zijn.

Soms echter zijn gewoontes minder goed, en geven ze fysiek meer belasting en zelfs klachten. Denk bijvoorbeeld aan iemand die vaak moet tillen op het werk, en dit uit gewoonte op een manier doet die erg belastend is voor de rug. Iemand heeft bepaalde eetgewoontes waardoor er overgewicht of maagklachten zijn ontstaan. Ook kan er een patroon aanwezig zijn zoals het steeds maar willen versnellen of verbeteren van werkzaamheden wat ervoor zorgt dat iemand gestrest raakt.

Verandering van eet en beweegpatronen

Het veranderen van gewoontes is niet gemakkelijk. Bij de oefentherapie Cesar|Mensendieck is dit de kern van het beroep; motorische gedragsverandering verkrijgen bij de patiënten. Het veranderen van houdingen of bewegingen is bepaald niet eenvoudig. Het is ook zeker geen kwestie van “even doen”. De houding veranderen of bepaalde bewegingen veranderen kan vermoeiend zijn, niet alleen fysiek maar ook psychisch omdat er, zeker in de beginfase, erg veel bij nagedacht moet worden. Bij diëtisten speelt gedragsverandering ook een erg belangrijke rol binnen hun werkzaamheden. Ingesleten eetpatronen veranderen lukt ook niet van de een op de andere dag.

Op het werk is het veranderen van routines net zo lastig, Een advies om, bij voorkeur elke 20 minuten, met beeldschermwerk te stoppen en in beweging te komen (lopen, of een paar oefeningen doen) is niet zo eenvoudig als het lijkt. Op de eerste plaats moet er motivatie zijn om dit te doen. Wanneer er sprake is van klachten kan dat motiverend werken, maar wat als de klachten na een paar weken weg zijn?

“Dit is goed voor de gezondheid en daardoor verandert het gedrag?”

Een workshop tilinstructies geven aan mensen die (nog) geen klachten hebben zal ook nauwelijks effect hebben, zeker niet op de lange termijn, men weet wel dat het beter is om te doen, maar…. Na het woord maar komen vrijwel altijd beschrijvingen van routines “maar ik doe het al jaren zo”, “maar ik heb nog nooit last van mijn rug gekregen”, “maar het kost meer tijd wanneer ik het zo moet gaan doen”.

In het kader van Duurzame Inzetbaarheid van personeel binnen bedrijven en organisaties heeft het daarom ook weinig nut om simpelweg tilcursussen te gaan aanbieden of het lunchwandelen in te voeren uit het oogpunt van “Dit is goed voor de gezondheid van het personeel en daarmee veranderen we het gedrag op de werkvloer”. Zo zijn er al talloze voorbeelden van bedrijven die goed bedoeld een complete fitnessruimte binnen het gebouw realiseerden, om vervolgens tot de conclusie te komen dat er geen of weinig animo voor is. Waarom niet? Er moet een routine doorbroken worden, een verandering van gedrag ontstaan. Allereerst zou moeten worden gekeken of er wel motivatie is onder werknemers, en in het geval die er niet is, hoe kan deze dan wel bereikt worden.

Inzicht geven is motivatie krijgen

Net zoals bij een behandeling van een patiënt met rugklachten binnen de oefentherapie, is 1 van de belangrijkste voorwaarden om te kunnen komen tot (beweeg)gedragsverandering; motivatie zien te bewerkstelliggen. Dit gebeurt vooral door het inzicht geven in het functioneren van het lichaam. Bijvoorbeeld het laten zien aan de hand van skeletdelen, tekeningen, hoe de rug er nu eigenlijk uitziet, wat is er voor nodig om bijvoorbeeld een gewicht te kunnen dragen, waarom wordt het zwaarder om iets op te pakken in een bepaalde houding. Waarom krijgt de ene persoon wel al op jonge leeftijd klachten en de andere niet. Waarom kan bijvoorbeeld wandelen een positieve invloed op rugklachten hebben. Waarom kan bij het werk het zitten onderbreken gunstig zijn voor diabetes of hart en bloedvaten. Dit soort inzichten motiveert de patiënt om zijn houding en bewegingen te gaan veranderen. Omdat duidelijk is geworden waarom de klachten hebben kunnen ontstaan, of waarom, wanneer hij door gaat met de routine, de gewoontes, zijn rugklachten kunnen toenemen. Ook binnen bedrijven en organisaties zou daarom de eerste stap in het verkrijgen van motivatie tot gedragsverandering bij voorkeur zijn; het inzicht geven waarom verandering een gunstige invloed heeft op de gezondheid en niet alleen dát een verandering gunstig is.

254 dagen…

Het bereiken van gedragsverandering heeft tijd nodig, soms veel tijd. Er is op internet veel te vinden over het veranderen van gedrag, en op de een of andere manier wordt 21 dagen vaak naar voren gebracht als zijnde de termijn waarop dit bereikt zou kunnen worden. Een onderzoek in 2010 (How are habits formed: Modelling habit formation in the real world; PHILLIPPA LALLY CORNELIA H. M. VAN JAARSVELD, HENRY W. W. POTTS AND JANE WARDLE University College London) bracht hier een heel ander tijdsbestek naar voren: Gemiddeld gezien duurt het bereiken van gedragsverandering (in de zin dat er een routine/gewoonte is ontstaan) 66 dagen. Er zit echter een groot individueel verschil in. Bij sommige mensen lukte het om binnen 18 dagen een gedragspatroon veranderd te krijgen, maar bij anderen duurde het tot 254 dagen om dit te bereiken.

Afleren? Aanleren!

Een gewoonte veranderen is mogelijk, wat echter heel duidelijk gesteld moet worden is dat er geen sprake kan zijn van ‘iets afleren’. Stel dat u wordt gevraagd om het fietsen af te leren. Hoe zou je dit doen? Of het eten van friet en kroketten zou moeten afleren, je weet immers hoe je deze kunt eten en deze vaardigheid kan niet gewist worden in het brein. In de Dikke van Dale staat het woord afleren omschreven als ‘verleren’ en ‘zich of een ander iets ontwennen’. Het laatste klinkt al aannemelijker; het impliceert niet dat je een gedragspatroon of gewoonte op den duur niet meer kunt, maar je kunt het minder gaan doen of zelfs niet meer doen; Iemand kan stoppen met fietsen, maar hij kán het nog wel. Bij het woord aanleren staat ‘zich door leren eigen maken’. En daar gaat het bij het veranderen van gedrag om. Een nieuwe gewoonte zal net zo vaak herhaald moeten worden tot het een routine is geworden waarbij niet meer nagedacht hoeft te worden. Het moet vertrouwd voelen, vanzelfsprekend worden. Maar zoals uit het bovengenoemde onderzoek naar voren komt, is het ook erg belangrijk om duidelijk aan te geven dat dit tijd nodig heeft, hoeveel tijd dit kan kosten en dat iemand daar ook de tijd voor mág nemen. Dus voordat het lunchwandelen de status van gewoonte, routine of gedragspatroon heeft gekregen die de plaats ingenomen heeft van het ‘lunchzitten’ kan er geruime tijd over heen gaan.

In het kader van Duurzame Inzetbaarheid moeten bedrijven en organisaties zich daarom realiseren dat gedragsverandering op de werkvloer vooral bereikt kan worden door inzicht te geven aan personeel, waardoor er motivatie kan ontstaan tot gedragsverandering. En er zal tijd voor moeten worden genomen, maar ook moeten worden gegeven!

Omzetten van een neerwaartse spiraal

Mon, 31 Oct 2016 11:46:46 GMT

Een werkplekonderzoek en de invloed op klachten

Er is op internet enorm veel te vinden over werkplekken, en het gaat dan vrijwel altijd over de beeldschermwerkplek. Niet vreemd natuurlijk wanneer je je realiseert dat in Nederland de werknemer gemiddeld (!) 3,9 uur per dag beeldschermwerkzaamheden verricht. (De Nationale Enquête Arbeidsomstandigheden 2014). Het spreekt voor zicht dat in administratieve beroepen en binnen de ICT dit aantal uren vele malen hoger ligt. Een fulltime beeldscherm-gebonden functie is vrij normaal.

Door het steeds toenemende gebruik van laptops, tablets en smartphones neemt ook het aantal klachten van het houding en bewegingsapparaat toe. Nekklachten, hoofdpijnklachten, hand/pols/armklachten worden de laatste jaren steeds vaker gemeld.

Is mobiel kunnen werken wel een voordeel?

Veel bedrijven geven hun werknemers bij voorkeur mobiele apparatuur zoals laptops, zodat naast het werken op kantoor ook thuis of op locatie gewerkt kan worden. Echter het verkeerd gebruik van laptops is 1 van de grootste oorzaken van het ontstaan van wat voor een aantal jaren geleden nog RSI genoemd werd, maar tegenwoordig met de term KANS (Klachten Armen Nek en Schouders) wordt aangeduid. Vanuit dit punt gezien rijst de vraag of het wel verstandig is om als werkgever het gebruik van laptops en andere mobiele apparaten te stimuleren, zonder daarbij goede hulpmiddelen te verschaffen die het gebruik minder belastend maken en/of goede voorlichting te (laten) geven over de risico’s van het gebruik.

Klachten beginnen vaak onschuldig

Het beeldschermwerk op kantoren, binnen de administratieve en ict functies, wordt merendeels nog uitgevoerd met losse beeldschermen, toetsenborden en muizen. Maar ook daar schuilen gevaren die helaas pas opgemerkt worden op het moment dat er klachten zijn ontstaan. Soms zijn het lichte klachten die door zowel werkgever als de werknemer als normaal zijnde worden beschouwd. Wat lichte nekklachten, af en toe hoofdpijn, vermoeide schouders en armen zijn veel voorkomend.

De klachten beginnen vrij onschuldig. In eerste instantie nemen de klachten weer af na een nachtrust, of na het weekend. Maar geleidelijk aan ontstaat er een situatie waarbij de klachten in de loop van de dag of week toenemen om uiteindelijk te resulteren in vrijwel permanent aanwezige klachten die niet meer afnemen door rust, weekend of zelf vakantie.

Factoren die een rol spelen bij het ontstaan van klachten ten gevolge van beeldschermgebonden werkzaamheden

Er zijn verschillende factoren die hierbij invloed hebben. Het eerste waar meestal aan gedacht wordt is de werkplekergonomie. Toch is dit zeker niet de enige factor. Gebleken is dat mensen boven de 45 jaar meer risico lopen op het ontstaan van klachten, en dat vrouwen meer kans lopen op het ontwikkelen van klachten dan mannen. Een (te) hoge werkdruk is duidelijk van invloed, het targets moeten behalen in werkzaamheden is een enorme stressfactor voor veel werknemers. Maar ook het karakter van de persoon is van invloed. Perfectionisme, prestatiegerichtheid, een groot verantwoordelijkheidsgevoel zijn karaktereigenschappen die eerder stress opleveren en hierdoor klachten kunnen veroorzaken in de zin van hoge spierspanning met bijvoorbeeld pijn in nek en schouders, hoofdpijn als gevolg. Ook een verkeerde houding, of verkeerde bewegingspatronen die zijn ingesleten hebben veel invloed op het ontstaan van klachten. Mensen hebben van nature de eigenschap om zich heel gemakkelijk aan te passen aan hun omgeving. Wij kunnen prima zitten op een laag krukje, maar ook op een barkruk. Toch zal iedereen beseffen dat zitten op een barkruk minder lang vol te houden is dan op een goede stoel. Dit komt omdat mensen hun lichaam aanpassen aan de omstandigheid. Andersom kan het echter ook. De stoel is in principe prima, maar iemand zit er onderuitgezakt in, of zit alleen maar op het randje van de zitting en gebruikt de rugleuning nauwelijks.

Waarom kan een werkplekonderzoek vermindering van klachten bewerkstelligen?

Bij een werkplekonderzoek dienen daarom naast de ergonomische instellingen van een werkplek (bureauhoogte, stoelinstellingen, beeldscherminstellingen, plaatsing toetsenbord en muis etc.), ook zaken in kaart gebracht worden als; de ervaren werkdruk, de houding en bewegingen, de persoonlijkheid, het computergebruik buiten het werk, het bewegen buiten werktijd, maar ook onder werktijd (de lunchpauzes worden nog veel te vaak zittend achter het bureau doorgebracht)

Werkplekadvies073 is er om juist buiten de geijkte kaders een werkplekonderzoek te verrichten. Het gaat niet alleen om de werkplek.

Werkplekadvies073 gebruikt hiervoor een zogenaamd triple-W onderzoek: (Vroeger werd er vaak gesproken van de "vijf W's" maar bijvoorbeeld de W's van werkstress en werktaken zijn ondergebracht onder de W van werknemer, en W van werkwijze is ondergebracht onder werkzaamheden. Het voordeel van het triple-W onderzoek is dat ook de privébelasting (denk bijvoorbeeld aan mantelzorg) een onderdeel kan vormen bij het onderzoek.

De 3 W's van het triple-W onderzoek:

De w erknemer
De w erkplek
De w erkzaamheden

1. de Werknemer

De werknemer wordt tijdens een intakegesprek gevraagd naar de aard van de klachten, de ervaren werksfeer, werkdruk, functie, taken. Maar ook wordt er gevraagd naar de belasting buiten werktijd, bijvoorbeeld het zogenaamde sluipwerk; emails beantwoorden buiten werktijd, privé beeldscherm gebonden activiteiten zoals gamen. Het bewegen (sporten of andere beweegactiviteiten) of belasting zoals mantelzorgactiviteiten.

2. de Werkplek

Ergonomie is hierin de hoofdzaak. De instellingen van bureau, stoel, toetsenbord, muis etc. worden onderzocht, maar ook zaken als licht, geluid, omgevingstemperatuur, tocht, luchtvochtigheid worden gemeten.

3. de Werkzaamheden

Het observeren van de werknemer gedurende zijn werkzaamheden. Hoe is de houding, welke bewegingspatronen komen naar voren die klachten kunnen veroorzaken. Is er sprake van continue spierspanning ook wanneer het toetsenbord of de muis niet worden gebruikt.

Al tijdens het werkplekonderzoek worden er tips gegeven, informatie over de klacht, wat kan de werknemer doen om deze klachten te verminderen zowel tijdens het werk als buiten het werk. Ook wordt aangegeven waarom bijvoorbeeld de houding en de bewegingen invloed op de klachten kunnen hebben.

Geen werkplekonderzoek, maar een werkplekverbetering

Al met al dient een goed werkplekonderzoek dus veel meer te omvatten dan alleen het instellen van de werkplek of het benoemen van de knelpunten. Het moet een complete werk(plek)verbetering worden, waarbij de neerwaartse spiraal omgezet wordt in een opwaartse.